Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/38605 K.2014/33848

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hazırlık aşamasında psikolojik, karaciğer ve guatrdan %53 özürlü raporu olduğunu savunması ve dosyaya sunduğu Malatya İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi'ne ait 09/08/2010 tarihli rapor suretinde disosyal kişilik bozukluğu olduğunun belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" sağlık kurulu raporu ile belirlendikten sonra, sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın, başhekim yardımcısı olan mağdurun odasına gittiğini ve özürlü olması nedeniyle kendisine yardımcı olmasını istediğini, mağdurun kendisinden özürlü raporunu getirmesini istemesi üzerine özürlü kimliğini gösterdiğini fakat mağdurun buna rağmen raporu getirmesini söylediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanığın, adli sicil kaydında bulunan 2005/614 Esas, 2007/131 Karar sayılı hükümlülüğü yerine kesin nitelikteki 2007/373 Esas, 2007/384 Karar sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması,