KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/39318 E., 2016/4206 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat, temyiz isteğinin reddi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan açılan davada, zamanaşımı süresi içinde karar verilebileceği belirlenerek dosya görüşüldü:
A-Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı yaralama suçuna ilişkin kararda, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık ... hakkında katılan ...'a hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
C-Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Oluş ve dosya kapsamına göre, hakaret suçunun sanık ... ve katılan ... arasında karşılıklı işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında TCK'nın 125/1-4 ve 129. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
2-Sanık ...'un aşamalarda, resmi nikahlı eşi olan Ahmet'i, aralarında ilişkisi olduğunu bildiği katılan ... ile birlikte görmesi üzerine atılı suçu işlediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi değerlendirilerek, TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/39318, K. 2016/4206, 7 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama