Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/39898 K.2014/33884

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın özel bir hastanede eşinin ameliyatını yapan doktor olan katılan hakkında, hastane yönetimine yazdığı dilekçesinde ameliyat ve sonrasındaki tıbbi takip ve tedaviye ilişkin şikayetini dile getirirken katılan hakkında “ ... Daha da insanlığımdan uzaklaşıp o doktor, Prof. Dr. A. C.

E. B.'in memleketi olan Siirt'te sadece hayvanlara baytarlık yapması gerektiğini yüzüne haykırayım mı “ biçimindeki söz söylediğinin anlaşılması, katılanın şikayet dilekçesinde kabul ettiği üzere ameliyat sonrası hastada gazlı bez unutulduğunun sabit olması,

buna bağlı olarak ta tıbbi komplikasyonlar gelişmesi ve sanığın üç sayfalık dilekçesinde bu süreçte hastane yönetiminin ve katılanın kusuruna ilişkin şikayetini dile getirmesi karşısında, sözkonusu ibarenin dilekçedeki yeri ve bağlamına göre, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve katılanı doğrudan hedef almadığı gibi onu mesleğinden dolayı aşağılama, küçültme boyutuna ulaşmadığı gözetilmeden, beraat yerine kanuni olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de,

a-TCK’nın 62. maddesi uygulanarak cezada indirim yapıldıktan sonra devamındaki fıkrada anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişki yaratılması,

b-Belirlenen 4 ay hapis cezası üzerinden TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 ay 10 gün yerine 3 ay 20 gün olarak fazla ceza belirlenmesi,

c-Hükmedilen 3 ay 20 gün hapis cezasının, kısa süreli olmadığı biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile seçenek yaptırıma çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

d-Hükmedilen kısa süreli hapis cezası ertelenmesine karşın, TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,