Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/41130 K.2014/19714

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suçun birden fazla görevli polis memuruna karşı işlenmesi nedeniyle TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

CMK'nın 225. maddesine göre hükmün konusunun iddianamede anlatılan eylemle sınırlı olması, bozmadan önceki hükme esas alının iddianamede, sanık tarafından söylenen hakaret niteliğindeki sözlerin görevliye direnme suçunun unsuru olarak nitelendirilmesi ve mahkemece de bu nitelendirmeye uygun olarak sanık hakkında sadece görevliye direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, anılan hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, hakaret suçundan ceza verilmemesine ilişkin kararın kazanılmış hak oluşturması karşısında, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile sanık hakkında ayrıca hakaret suçundan da cezaya hükmedilmesi,