Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/4739 K.2013/23445

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki beyanlarında, atılı suçu kabul etmemesi, olayla ilgili olarak görgüye dayalı bir tanık beyanı veya yazılan yazılarla ilgili bir inceleme olmaması gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a-Suç tarihi itibariyle takibi şikayete tabi hakaret suçunun uzlaşma kapsamında olması karşısında, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca yöntemince uzlaşma işlemi yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Hakaret suçundan hüküm kurulurken, tercih edilen seçimlik cezalardan hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki zorunluluk da gözetilerek, para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birisi yerine, adli para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

c-Suça sürüklenen çocuğun sabıkasız olması, hakaret suçunda maddi zarar oluşmaması, ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, "şikayetçi olması ve zararın giderilmemesi" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5.maddesinin uygulanmaması,

d-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, sosyal inceleme raporu alınmasına karar verilmiş ve uzman psikolog görevlendirilmiş olmasına rağmen, rapor alınmadan, vazgeçilmişse gerekçesi de kararda gösterilmeden, hüküm kurulmak suretiyle, 5395 sayılı Kanunun 35/3. maddesine aykırı davranılması,