Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/5096 K.2014/6749

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın, daha önce duygusal bir arkadaşlık yaşadığı katılana tanıklar aracılığıyla haber göndererek, katılanın yeniden kendisi ile birlikte olmasını, aksi halde birliktelikleri sırasında çektirdikleri fotoğrafları köyde herkese gösterip yayacağını söylediğinin kabul edilmesi karşısında; katılanın onaltı yaşında ve öğrenci olması, geleneksel değer yargılarının hakim olduğu küçük bir yerde yaşaması, sanığın tanıklara gösterdiği fotoğraflar arasında her ikisinin el ele ve yanak yanağa çekilmiş pozlarının bulunması, katılanın özel hayat alanına ait bu fotoğrafları sanığın gayrimeşru bir amaçla yaymasına rızasının bulunmaması dikkate alınarak,

sözkonusu fotoğrafların yayılmasının katılanın şeref ve saygınlığına zarar verecek nitelikte bulunduğu ve sanığın eyleminin şantaj suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “katılanın rızası ile çektirilen ve müstehcen nitelikte bulunmayan fotoğrafların başkalarına gösterilmesini yasaklayan bir Kanun bulunmadığı ve fotoğrafları başkalarına göstermenin katılanın şeref ve saygınlığına zarar vermediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile beraat hükmü kurulması,