KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/5157 E., 2013/23128 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
356 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda suça sürüklenen çocuğun hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamında tartışılması gerekir.
Somut olayda; suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen hakaret suçunun ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar dinlenerek, kanıtlar toplanıp anlatımlar arasında varsa çelişkiler giderilip, hangi tanığın anlatımına ne gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanmadan, gerekçeli kararda sadece atılı suçun sabit olduğu belirtilerek, olayın oluşumu, ulaşılan kanaat, suç oluşturduğu sabit görülen eylemden bahsedilmeksizin kanıtlar toplanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde hükmün gerekçesiz bırakılması,
2-Kabule göre de;
a-Hakaret suçunun hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içerdiği gözetilmeden, gerekçesi de gösterilmeden, hapis cezası tercih edilerek TCK’nın 50/2. maddesine aykırı olarak hapsin adli para cezasına çevrilmesi,
b-5395 sayılı yasanın 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada oniki yaşını bitirmiş onbeş yaşını doldurmamış bulunan çocukların, işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması halinde, mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir verilebileceği gözetilmeden, ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 5395 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca tedbire hükmedilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/5157, K. 2013/23128, 23 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama