Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/6119 K.2014/22730

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, uygulama maddesi gerekçeli kararda TCK'nın 129. maddesi olarak gösterilmesine rağmen hüküm fıkrasında TCK'nın 29. maddesi olarak yazılmış ise de bu hususun mahallinde düzeltilecebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanığa yükletilen ve seçimlik ceza içeren hakaret suçunda hapis cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeyerek, TCK'nın 58/3. maddesine aykırı davranılmış ve uygulamaya göre de, sonuç adli para cezası 5.240 TL yerine 4.740 TL olarak eksik hükmedilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,