Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/6536 K.2014/36075

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, olayın gerçekleştiği anda hakim olan katılanın makam odası kapısının açık olduğunun ve sarfedilen sözlerin adliyede görevli personel tarafından duyulduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki aleniyet unsurunun gerçekleşmediği yönündeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda; avukat olan sanığın, Bozkurt Sulh Hukuk Mahkemesindeki bir dosyayı vekaleti olmaksızın inceleme isteğinin ilgili mahkeme hakimi olan katılan tarafından reddedilmesi ve aralarında çıkan tartışmada kendisinin odadan çıkmasının istenmesi üzerine katılana hitaben söylediği “sen kim oluyorsun, beni kovuyorsun, bu adliyeler benim vergilerimle yapılıyor" şeklindeki sözlerin, nezaket dışı, kaba, rahatsız edici nitelikte olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-)Kabule göre de,

a-1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 46/2. maddesi uyarınca, avukat olan sanığın, vekaletname olmaksızın dava dosyalarını inceleyebilecek olması ve sanığın bu yöndeki talebinin katılan tarafından reddedilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Sanığa, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul edip etmediği sorulmadan, kabul etmediği gerekçesiyle CMK'nın 231/6. maddesine aykırı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,