KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/8164 E., 2013/23118 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Mağdur ...’un, önceki ifadelerinde sanık ...’ün bıçak savurduğu sırada suça sürüklenen çocuk ...’nin kendisini tuttuğundan bahsetmezken 09.02.2010 tarihli duruşmada “diğer sanıklar kolumdan tutmaya çalıştılar” şeklindeki beyanının hükme esas alındığı anlaşılmakla; mağdur ...’un ifadesi açıklattırılıp, diğer mağdur ... ile mağdur ...’un; evde olduğu, olayı gördüğü anlaşılan eşi dinlenerek, oluşması halinde anlatımlar arasındaki çelişkiler giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışmasız bırakılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/8164, K. 2013/23118, 23 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama