Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/13380 K.2014/31095

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cinsel taciz suçundan dava açıldığı halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 123/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda ısrarla telefonla aramanın suçun unsuru olduğu, bu nedenle birçok kez arama durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, TCK’nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

3-Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı Kanunun 109 ve bu kanunun uygulanmasını öngören 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

4- Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sanık hakkında mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması ,