Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/14144 K.2014/21648

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanıklar ... ve... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan...vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B- Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müşteki ...'ın kolluk ve savcılık ifadelerinde sanığın kendisine de küfrettiğini, sulh ceza mahkemesindeki sorgusunda ve kovuşturma aşamasındaki beyanında ise sanığın, oğlu ...'a hakaret ettiğini söylemesi, müşteki ...'ın da tüm aşamalarda sanığın, kendisine küfrettiğini beyan etmesi karşısında, bu kişiler müşteki olarak dinlenip şikayetlerinin devam edip etmediği sorulmadan ve beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, sanığın hakaret eyleminin müşteki...'a karşı tek eylem niteliğinde olup olmadığı veya her iki müştekiye de hakaret ettiğinin kabul edilmesi halinde TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hakaret suçundan iki ayrı ceza tayini,

2- Sanık...'ın, trafikte yol verme meselesi nedeniyle ilk önce diğer sanık ...'ın kendisine hakaret ettiğini ve bıçakla üzerine geldiğini, yine diğer sanık ...'ın da kendisine silahla ateş ettiğini savunması ile bu savunmayı doğrulayan tanıklar ... ve...'nin anlatımlarının diğer sanıkları doğrulayan tanık ...'ın anlatımlarıyla çelişki içermesi karşısında, adı geçen tanıkların anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, çelişki giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip beyanlardan hangisinin üstün tutulduğu gösterilerek, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 29 ve 129. maddeleri gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,