Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/15872 K.2017/17052

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun mağdurun gıyabında ''...onu döveceğim'' biçimindeki sözlerle tehdit etmesi şeklinde eyleminin kanıtlanması halinde takibi şikayete bağlı olmayan TCK'nın 106/1-1. maddesinde “bir başkasını, kendisinin vücut dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle...” biçiminde düzenlenen tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,