Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/16765 K.2017/26035

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın aynı anda TCK’nın 86/2, 3-e, 35. maddesinde tanımlanan suçu da işlediği ve hakkında mahkumiyet hükmü verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi gereğince tehdit ve hakaret suçlarından uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilebileceği,

1-Tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden ise başkaca nedenler yerinde görülmüştür. Ancak;

TCK'nın 35. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim uygulanırken 1 ay 15 gün yerine, 4 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi ve buna bağlı olarak da sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis cezası yerine 3 ay 22 gün hapis olarak fazla tayini,