Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/17179 K.2018/6752

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'a yükletilen silahla kasten yaralama eylemi yönünden; olay günü mağdurun sevk ve idaresindeki araç ile sanıklardan ...'ın koluna çarpması üzerine, sanıklarla arasında tartışma çıktığı, sanık ...'ün mağduru tehdit ettiği ve ayrıldıkları, bir süre sonra mağdurun, bir grup arkadaşını yanına alarak sanıklara saldırmaları sonucunda, sanık ...'ın kendisinin de dövülerek yaralandığı ve mağduru bıçakla basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir şekilde yaraladığı olayda; olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik ya da kanıtların olaya uygun olarak kabul edilip değerlendirilişine göre TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,