KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/18207 E., 2018/12044 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit , hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken temel ceza belirlendikten sonra sanığa verilen cezada TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldığı belirtilmesine rağmen, sonuç cezaya yansıtılmaması yasaya aykırı ise de, sanık lehine kazanılmış hak oluşturması nedeniyle, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak; yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, suça konu ... nolu telefon hattının kendisine ait olmadığını savunması ve ...'nın yazısında söz konusu hattın ... adına kayıtlı olduğunun belirtilmesi karşısında, adı geçen kişinin kimliği ve açık adresinin ayrıntılı şekilde araştırılması, hattın suç tarihinden öncesini kapsayacak şekilde iletişim tespit tutanakları getirtilerek söz konusu telefonla yapılan görüşmelerin sanığın yakınlarıyla olup olmadığı tesbit edilmesi ve telefonun sanık tarafından kullanılmadığının anlaşılması halinde de telefon hattına ait sözleşme asıllarının getirtilerek imza incelemesi yapılması ve hattın kim tarafından kullanıldığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,
2-Tehdit suçu yönünden de, 1 nolu bozmanın sonucuna göre mağdurların beyanlarına itibar etme hususunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,
3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/18207, K. 2018/12044, 20 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama