Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/22550 K.2018/10712

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında hakaret eyleminden kurulan düşme kararının temyiz edilmediği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, müştekinin kullanmış olduğu cep telefonuna "....... sana kibrit suyu dökmezsem her damla kan haram olsun, seni eninde sonunda....'un yanına göndereceğim, bedelini sana ödeteceğim"şeklindeki sözler içeren mesaj göndererek tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, tehdit içeriğinde bahsedilen ...'in suç tarihinden önce ölmüş olduğu da gözetilerek eylemin TCK’nın 106/1-1. cümlesi kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeden aynı Kanunun 106/1-2. cümle kapsamında kaldığından bahisle şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

2-Eylemin TCK’nın 106/1-1 maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi halinde ise, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;