KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/22644 E., 2017/18580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hakaret suçundan hüküm kurulurken seçimlik cezalardan hapis tercih edilmesine karşın, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş ise de karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçundan kurulan hükümde, hapis cezası adli para cezasına çevrilirken TCK md. 50/1-a hükmünün sehven yazılmamış olması ve uygulanan Kanun maddesinin 86/2 olarak gösterilmesi, yazım hatası kabul edilerek yapılan incelemede;
1-Mağdur ...'nın, hükümden sonra 27.09.2012 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, takibi şikayete bağlı hakaret suçu yönünden sanığa vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,
2-Sanık hakkında tehdit ve (1) nolu bozmaya konu olayla ilgili olarak şikayetten vazgeçmenin kabul edilmemesi halinde hakaret suçundan kurulacak hükümler yönünden;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/22644, K. 2017/18580, 4 Temmuz 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama