Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/2312 K.2014/16203

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tehdit suçundan dolayı 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Yerel Mahkeme hükmünün Dairemizin 06/04/2010 günlü kararı ile “haksız tahrik hükmünün tartışılmaması” sebebiyle bozulması sonrasında yapılan yargılama sonucunda Yerel Mahkemenin bu kez 01/06/2011 günlü kararı ile bozmanın gereğini yerine getirmek ve tartışmak suretiyle sanık hakkında haksız tahrik koşullarının oluştuğunu kabul ve neticeten sanığın tehdit suçundan dolayı TCK'nın 106/2-a, 43, 29 ve 62. maddeleri ile 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nın 231/5. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği, bu karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine merci Erzincan Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2011 günlü kararı ile “sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanması geri bırakılamaz” şeklindeki gerekçeyle Yerel Mahkeme kararının kaldırdığı, bu kez Yerel Mahkemede yapılan yargılama neticesinde temyiz davasına konu 22/02/2012 günlü hüküm kurularak sanığın tehdit suçundan TCK'nın 106/2-a, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla,