Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/24895 K.2018/16267

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanığın, mağdur babası ... 'a silahı doğrulttuğunda, tüfeğin müştekiye ait olması sebebiyle boş olduğunu bildiğini müştekinin beyan etmesi karşısında, silahın korkutuculuk etkisinin ortadan kalktığı ve eylemin TCK’nın 106/2-a maddesindeki silahla tehdit suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında hataya düşülerek, sanık hakkında TCK'nın 106/1. maddesinin birinci cümlesi yerine, aynı Kanun'un 106/2-a madde ve fıkrasından hüküm kurulması,

B-Mağdur ...'ın aşamalardaki beyanlarında sanığın tüfeği kendine doğrulttuğu iddiası olmadığı gibi olay yerine sonradan geldiğini, kardeşi ... 'ün de kendiyle birlikte olduğunu belirtmesi, mağdur ...'ün duruşmada sanığın kendisine silah doğrultulmadığını beyan etmesi ve tanık ... ise sanığın silahını babası ... 'a doğrulttuğunu belirtmesi karşısında, sanık hakkında mağdurlar ... ve ... 'e de yönelik eylemleri olduğu kabul edilerek dosya içeriğine uymayan şekilde silahla tehdit suçundan TCK'nın 43.maddesinin uygulanması,

C-Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1.maddesine uyduğunun kabulü halinde;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./.. -2-