Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/25754 K.2018/16484

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Katılanın şikayet dilekçesi ve soruşturma aşamasındaki beyanına göre sanık hakkında tehdit suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, iddianame kapsamında TCK'nın 107. maddesinde tanımlanan şantaj suçundan bahsedilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 107. maddesinde düzenlenen şantaj suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçu olarak kabul edilmesi halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,