Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/2754 K.2014/34466

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hekim olarak görev yapan katılanın, hasta yakını olan sanık hakkında tedaviyi kabul etmediğine ilişkin tutanak tutulmasını söyleyerek olay yerinden ayrılması üzerine, sanığın, tedaviyi kabul etmemelerinin sözkonusu olmadığını anlatmak için arkasından gittiği katılanın kolundan tutması biçimindeki eylemde, sanığın ne şekilde yaralama kastı ile hareket ettiği açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın aşamalarda, hasta babasını acil servise götürdüğünü, sabaha kadar beklediklerini, hastanın sürekli krizler geçirerek kendisini yerlere atmasına rağmen doktorların ilgilenmediğini, eşi ile birlikte hastayı tutmakta zorlandığını, sabah vizit sırasında da tüm hastalara bakıldığı halde kendi hastasının muayene edilmediğini, bu durumu katılan doktora izah ettiğini ancak katılanın sürekli olarak kendisini azarladığını, hastanın sağlık durumunun kendisine yazılı olarak bildirilmesini istediğinde ise katılanın gerçeğe aykırı olarak dosyaya hasta yakının tedaviyi kabul etmediğine ilişkin kayıt düşmek istediğini iddia etmesi;

sanığın bu savunmalarının, kendisi ile birlikte olay yerinde bulunan eşi tanık T. A. tarafından da doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında, hakaret suçuna ilişkin olarak TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,