Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/31158 K.2014/32252

Yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, İstanbul Anadolu 11. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 02/12/2009 tarih ve 2009/508 esas, 2009/860 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 16/12/2013 tarih ve 2012/14028 esas, 2013/32068 karar sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA" oybirliği ile karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2014 tarih ve 2014/193789 sayılı yazısı ile;

“Sanık ... hakkında 02/12/2009 tarihinde verilen kısa kararda katılan ...'yu basit yaralaması suçundan TCK 86/2, 62, 53/1-2-3, 58/6 maddelerinden 3 Ay 10 gün Hapis cezası ile belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ayrıca Hakaret suçundan TCK 125/1, 125/4, 62, 53/1-2-3, 58/6 maddelerince 2 Ay 27 gün Hapis cezası, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

Üsküdar 2. Sulh Ceza Mahkemesince bu kısa karara dayanılarak yazılan gerekçeli kararda sanık ... hakkında gerekçe kısmında "Sanığın 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/915 esas 2009/205 karar sayılı ilamı ile 5 Ay Hapis cezasına mahkum edildiği ve bu para cezasının infazından sonra 3 Yıl içinde sanığın bu suçu işlediği anlaşıldığından sanığa her iki suçtan hükmolunan 3 Ay 10 Gün ve 2 Ay 27 Gün Hapis cezalarının 5237 sayılı Yasanın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına" denildiği halde,

Hüküm kısmında " Sanık hakkında Üsküdar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/915 esas 2009/205 karar sayılı ilamı aynı suçtan hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmişse de bu hapis cezasının 26/03/2009 tarihinde kesinleştiği ve infaz edilmediği anlaşıldığından ayrıca suç tarihinin de 5237 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanunun 7/3 maddesi gereğince sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" denilerek kararın 4. paragrafında yazıldığı,

Aynı kararın 7. paragrafında da "Sanığın 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/915 esas 2009/205 karar sayılı ilamı ile 5 Ay Hapis cezasına mahkum edildiği ve bu para cezasının infazından sonra 3 Yıl içinde sanığın bu suçu işlediği anlaşıldığından sanığa her iki suçtan hükmolunan 3 Ay 10 Gün ve 2 Ay 27 Gün Hapis cezalarının 5237 sayılı Yasanın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına" denildiği, Hakaret suçundan da kurulan hükümde TCK 58/6. maddesinin önce uygulanmasına yer olmadığına, sonra da aynı kararda TCK 58/6. maddesinin uygulanmasına denildiği,

bu şekilde hükümde çelişki yaratıldığı, hüküm onandıktan sonra bu durumun infaz aşamasında fark edildiği, Mahkeme hükmündeki bu çelişkinin giderilmesi gerektiği anlaşılmakla,

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, yaralama ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 16/12/2013 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

İncelenen dosya içeriğine göre, sanık Osman Keskin hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ilamının, Üsküdar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2009 tarih ve 2008/915 esas, 2009/205 karar sayılı kararı ile, yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 86/2 maddesi uyarınca, TCK'nın 51.maddesine göre verilen erteli 5 ay hapis cezasına ilişkin olup tekerrüre esas olduğu, mahkemece bu ilamın yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin kısa kararında tekerrüre esas alınıp TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verildiği,

gerekçeli kararda da bu ilamın tekerrüre esas alındığının açıklandığı ancak gerekçeli karara ekli hüküm kısmının “2. maddesinin 4. paragrafında ve 3. maddesinin 6. paragrafında aynı ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına” , yine hüküm kısmının “2. maddesinin 7. paragrafında ve 3. maddesinin 9. paragrafında aynı ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” denilerek hüküm fıkrasında çelişkiye neden olunduğu,

sonuç olarak sözü geçen ilamın mahkemece tekerrüre esas alındığı ancak hükmün bir bölümünde yanlışlıkla kısa kararla çelişki oluşturacak biçimde “tekerrür hükümlerinin uygulanmaması” şeklinde bir ifadeye yer verildiği anlaşılmakla,

Dairemizce verilen 16.12.2013 tarih ve 2012/14028 esas, 2013/32068 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

İstanbul Anadolu 11. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 02/12/2009 tarih ve 2009/508 esas, 2009/860 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma

sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Ancak,

Kısa kararda, gerekçeli kararda ve gerekçeli karara ekli hüküm fıkrasında, Üsküdar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2009 tarih ve 2008/915 esas, 2009/205 karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin tekerrüre esas alındığı belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasının “2. maddesinin 4. paragrafında ve 3. maddesinin 6. paragrafında” aynı ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına denilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; itiraz yazısına uygun olarak, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ibarelerini içeren “hüküm fıkrasının 2. maddesinin 4. paragrafının ve 3. maddesinin 6. paragrafının hükümlerden çıkarılmasına” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.