KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/31262 E., 2015/5947 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2014/52014
- Mahkemesi
- Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 19/11/2013
- Numarası
- 2012/637 (E) ve 2013/948 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık N.. K.. hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık N.. K.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan Nefer Kuşvuran vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık Ç.. K.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Katılanın aşamalarda değişiklik göstermeyen beyanları ve tanık anlatımları karşısında, sanığın ağabeyi olan diğer sanık N.. K.. ile birlikte olay yerinde olduğu, ağabeyi N.. K..'ın katılana vururken müdahale etmeyerek üzerine atılı yaralama eylemini TCK'nın 37/1. maddesi uyarınca fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine, sanık Ç.. K..'ın katılanı yaralamaya yönelik eylemde bulunmadığı şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/31262, K. 2015/5947, 5 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama