Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/32636 K.2018/21049

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık ...'in soruşturma aşamasında, sanığın tehdit eylemini gerçekleştirdiği esnada elinde bıçak olduğunu belirtmesine rağmen, yargılama aşamasında, bıçak görmediğini beyan etmesi karşısında, tanığın beyanları arasında aşamalarda oluşan çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde ise hangi beyanın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanarak sonucuna göre eylemin TCK'nın 106/1-1 maddesinde yer alan tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

2-Sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturmadığının kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,