Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/32696 K.2018/19585

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, tehdit suçunu uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 86/3-a maddesinde düzenlenen yaralama suçuyla birlikte işlediği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, hakaret suçunu kabul etmemesi ve tek tanık olan Mustafa'nın da hakaret sözleri duymadığını belirtmesi karşısında, yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre ise, sanığın, hakaret suçunu aleni yer olan merada işlemesi nedeniyle TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın tehdit suçunu kabul etmemesi, tanık Mustafa'nın kollukta ''sen beni bitirdin, ben de seni bitireceğim'' şeklinde sözler duyduğunu, mahkemede ise bu sözleri hatırlamadığını belirtmesi ve çelişkinin de giderilmesi karşısında, yerinde olmayan gerekçeyle ölümle tehdit ettiğinden söz edilerek hüküm kurulması,

4-Sanığın savunmasında katılanın yalancı şahitlik yaptığını ve kendisine küfrettiğini belirtmesi karşısında,olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak TCK'nın 29, kabule göre hakaret suçunda aynı Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerine uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

5- Hakaret suçundan kurulan hükümde, sanığa verilen cezada TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç cezanın ''2 ay 15 gün'' yerine ''2 ay 10 gün'' hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,

6-Sanığın tekerrüre esas alınabilecek ilamlarının getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve hangi ilamın tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,