Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/33184 K.2017/18983

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 2013/8-113 E.-2014/120 K. ve 11.03.2014 tarihli kararında açıklandığı üzere; sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde kesin nitelikteki adli para cezasının yanında sanığın, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbiri niteliğindeki belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına da karar verilmesi karşısında, hükmün temyizi mümkün olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,