Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/3343 K.2016/8330

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurların, kendilerine yönelik sanığın tehdit eylemini gerçekleştirdiğini beyan etmeleri, sanığın ise suçu kabul etmemesi karşısında; sanığın tehdit suçunu işlediğine ilişkin mağdurların soyut iddiaları dışında hangi delillere dayanıldığı gösterilmeden ve savunmalar yöntemince tartışılıp reddedilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

b- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,