KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/38704 E., 2019/422 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanığın savunmasında, katılan ...'in kendisine telefonda ''seni Ünye'de yaşatmam, kafanı kopartırım'' şeklinde sözler söylemesi üzerine ''Ünye'de kimi istiyorsan buluşacağım, bu gece ver numaramı arasın'' şeklinde mesaj gönderdiğini, mesajın da kollukta zapt edildiği, katılanın ise husumeti nedeniyle aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün sanık ... hakkında da uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Katılan ...'nın soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisine yönelik eylemi olmadığını, mahkemede ise sanığın kapıyı açan annesi Melek'e silah doğrulttuğunu, ''senin ve kızının a.. ko... cağım, ya seni ya kızını götüreceğim'' şeklinde sözler söylediğini, annesinin kapıyı kapatarak mutfağa bıçak almaya gittiğini, kendisinin sanığı gitmesi için uyarmak istediğinden kapıyı yeniden açtığında sanığın elinde silahı gördüğünü, kapıyı kapattığını, pencereden sanığı kaçarken gördüklerini belirtmesi karşısında, sanığın eyleminin ve kastının hangi nedenle iki mağdura yönelik olduğu gerekçeli kararda tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 43.maddesinin uygulanması,
3-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
-2-
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/38704, K. 2019/422, 16 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama