Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/41472 K.2019/1304

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1)Katılanın aşamalardaki beyanları ve bu beyanları destekleyen tanık ...'in ifadesi ile sanığın ve kovuşturma aşamasında beyanı tespit edilen tanık ...'ın ifadelerinin çelişmesi karşısında, hangi anlatıma neden üstünlük tanındığı, tanık ...'in beyanına neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükümler kurulması,

2)Bozmaya uyulup, tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçları yönünden suçların sübutunun kabulü halinde ise. 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret ve kasten yaralama suçlarının ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçları yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,