Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/42136 K.2018/4835

Bozmaya uyularak yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Dairemizin bozması üzerine, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 29.05.2013 tarihli ve 2005 karar sayılı raporunda sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken TCK'nın 57/1. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamından önceki hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine ve ilk hükümde sanık hakkında aynı Kanunun 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanunun 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altında alınmasına hükmedilmesine rağmen, bozma ilamından sonraki hükümde sanığın TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,