Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/42529 K.2019/1087

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurların yargılamada alınan ifadelerinde, sanıkların kendilerine yönelik tehdit eyleminde bulunduklarını belirtmelerine karşın, mağdur ...’ın duruşmada doğruladığı kolluk ifadesinde, iddianamede geçen ilk tehdit sözlerinin sanık ... tarafından annesi olan mağdur ...’a yönelik olarak sarf edildiğini, diğer tehdit sözlerinin ise sanık ... tarafından kendisine söylendiğini beyan etmesi ve mağdur ...’ın da kovuşturma evresinde doğruladığı soruşturmadaki ifadesinde, tehdit eylemlerinin her iki sanık tarafından kendisine yönelik olarak gerçekleştirildiğini ileri sürmesi karşısında, anlatımlar arasında oluşan çelişkiler giderilerek,

eylemlerin hangi mağdura yönelik olarak ve hangi sanık tarafından gerçekleştirildiği kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilip, sonucuna göre sanıkların hukuksal durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, eylemlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,