Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/43015 K.2019/1249

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın söylediği kabul edilen “senin kızını ve karını eve sokacağım ve sinkaf edeceğim, seni de içeri alıp bacaklarını kıracağım” şeklindeki sözlerin tehdit suçu kapsamında kaldığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

1) Mağdurun beyanlarının tanık anlatımlarıyla doğrulanması karşısında, bu delillere neden itibar edilmediği açıklanmadan "müştekinin soyut iddiasından başka cezalandırılmasına yeterli inandırıcı, şüpheden uzak delil elde edilemediği" şeklinde yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2) Sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği sabit görüldüğü takdirde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,