Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/43164 K.2019/4322

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ...'ın sadece tehdit suçundan temyize geldiğinin kabulüyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın yanında diğer sanıklar ..., ... ve ... ile olayın gerçekleştiği ve kendisine ait olduğunu iddia ettiği pide salonuna giderek, burada bulunan iş yeri çalışanları ile işyeri sahibi olan müştekilere yönelik elinde sopa ve bıçak bulunduğu halde "bu dükkan benim buradan çıkın yoksa hepinizi öldürürüm" şeklinde tehdit ettiği, yanındaki sanıkların da suça katıldıkları iddia ve kabul olunan olayda, bahse konu iş yerinin kime ait olduğu tespit edildikten sonra eylemin 5237 sayılı TCK'nın 117/1 ve 119/1-c maddelerinde tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre ise;

a-Sanık ...'ın aşamalarda suçu ikrarı ile eylemi tek başına gerçekleştirdiğini savunması, sanıklar ..., ..., ...'ın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek eyleme katılmadıklarını savunmaları, müştekiler ..., ... ve ...'ün aşamalarda sanıklar ..., ..., ...'ın tehdit eylemine katılımları hakkında birbiriyle uyumlu olmayan çelişkili beyanlarda bulunmaları karşısında; müştekilerin aşamalardaki beyanlarında bulunan çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi beyana hangi aşamada ne suretle üstünlük tanındığının tartışılarak açıklanması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanıklar ..., ..., ... hakkında tehdit eylemine iştirak ettiklerinin kabulü, sanık ... hakkında eylemi birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin kabulü ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,