Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/43956 K.2019/3320

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanıklardan Mustafa'nın telefonundan sanık ...'in, mağdurun telefonuna gönderdiği kısa mesajlarla tehdit suçunun işlendiğinin ve sanıkların mağdurla yüz yüze gelmediklerinin anlaşılması, yine suça konu mesajların ise her iki sanığın birlikte tehdit iradesi ile gönderildiğinin mağdur tarafından algılandığının, mağdurun beyanlarından ve dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, birlikte tehdit suçunun koşullarının ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp açıklanmadan sanıklar hakkında yerinde olmayan gerekçeyle birlikte tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Sanıkların eylemlerinin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında tehdit suçu olarak kabulü halinde ise;

a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanıkların, daha evvel internet üzerinden yaptıkları yazışmalarda mağdurun da kendilerine hakaret ettiğini savunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar hakkında atılı suçlar yönünden TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Sanıkların, bir suç işleme kararı altında aynı zaman diliminde kesinti olmaksızın birden çok kez gerçekleştirdiği mağdura yönelik mesaj gönderme eylemlerinin tek suç oluşturduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, TCK’nın 43/1. maddesinin tatbiki suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza belirlenmesi,

d) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak eksik belirlenmesi,