KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/4688 E., 2015/695 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre 5271 sayılı CMK'nın 231/12 maddesine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyiz kabiliyeti olmadığı ve ancak itiraz yolunun açık bulunduğu; bu nedenle; yaralama suçları ile ilgili olarak her iki sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itiraz üzerine; ...Asliye Ceza Mahkemesi’nce 19.06.2012 gün, 2012/140 Değişik İş sayı ile itirazın reddine karar verilerek hükmün kesinleştiği saptanmakla; Katılan Sanık ...’ın temyiz itirazının kapsamının, hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde, TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, cezai hükümler uygulanarak neticeten adli para cezası tayin edildikten sonra ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/4688, K. 2015/695, 8 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama