KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/50498 E., 2019/5532 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizde;
Zamanaşımının son kesme nedenini oluşturan, sanık ...'ın savunmasının alındığı 08/02/2011 tarihine göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının inceleme tarihi itibarıyla gerçekleştiğinin anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
B-Sanıklar ..., ... hakkında yaralama ve birden fazla kişi ile konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile sanık ... hakkında yaralama, birden fazla kişi ile konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarına yönelik temyiz istemine gelince;
1-Sanıkların ifadelerinde, sanık ...'ın kız kardeşi ... ile katılan ... arasında araç park etme meselesi yüzünden çıkan tartışma sırasında katılanın ...'a hakaret ettiği şeklindeki anlatımları karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
2-Sanıkların lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmeleri karşısında, TCK'nın 62. ve 50. maddelerinde düzenlenen takdiri indirim ile seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/50498, K. 2019/5532, 28 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama