Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/51462 K.2015/1390

İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık .... hakkında yapılan yargılama sonunda, düşme kararına dair ... Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 16.10.2012 tarih ve 2012/162 Esas 2012/434 Karar sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.10.2014 gün ve 2013/23192 Esas 2014/29365 Karar sayılı kararıyla; “Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz edenin temyiz davasını geri aldığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan .... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2014 tarih ve 2012/319125 sayılı yazısı ile;

"Uyuşmazlığın konusu, katılan idare vekilinin, 5271 sayılı CMK'nun 266/2 maddesi kapsamında temyiz isteminden vazgeçmesi durumunda, yapılan temyiz isteminin 5320 sk 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesince reddine yada dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesine karar verilmesine ilişkindir.

5271 sayılı CMK'nın başvurudan vazgeçilmesi ve etkisi başlıklı 266. maddesi hükmü ile kanun yollarına başvurma hakkı bulunanların, haklarını kullandığı halde, daha sonra başvurusunu geri alma hakkına sahip bulundukları ve vazgeçebilme olanağının bulunduğu hüküm altına alınmıştır. Bir hükmün yasaya aykırı olduğunu kabul ederek temyiz isteminde bulunan taraflar yada vekilinin daha sonra hukuki görüşünü değiştirerek hükmün doğru olduğu kanaatiyle ve üst makamları daha fazla uğraştırmamasını sağlamak amacıyla kanun yoluna başvuruda bulunmaktan vazgeçmesine olanak tanınmaktadır.

Buna göre, sanığın, katılanın, suçtan zarar gören veya malen sorumlu olanın kanun yoluna başvurması yolundan vazgeçmesi mümkündür. Bunun için vekaletnamede özel yetkinin bulunması koşulu aranmaktadır. Bunun dışında 1412 sayılı CMUK'nın Yargıtayca temyiz isteminin reddi başlıklı 317. maddesi, “Yargıtay, süresi içinde temyiz dilekçesinin verilmediğini veya beyanın yapılmadığı, hükmün temyiz edenin buna hakkı olmadığını görürse, temyiz isteğini reddeder." şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtayca temyiz isteminin reddine ilişkin karar yasal süresi içinde dilekçe verilmemesi yada, temyiz edenin buna hakkı bulunmadığı takdirde verilmektedir.

Bu açıklamalar çerçevesinde, maddi olayda, sanık hakkında ruhsatsız olarak bina yaptığı iddiasıyla imar kirliliğine neden olmak suçundan TCK 184/1 maddesince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, suça konu binanın mahkememizce yapılan keşifte alınan bilirkişi raporuna göre yıkılarak ortadan kaldırıldığı ve kalan kısımların ise bina vasfında olmadığı belirtildiğinden ve bu sebeple sanık tarafından bina eski hale getirildiğinden sanık hakkında açılan kamu davasının TCK 184/5 ve CMK 223/8 maddeleri gereği düşmesine, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına, kamu davasının düşmesine karar verildiği,

sanık hakkında verilen düşme kararı ...Belediyesi vekili tarafından 12/11/2012 tarihinde temyiz edildiği, daha sonra Katılan ...

Belediyesi vekili vermiş olduğu 16/12/2013 havale tarihli dilekçesiyle sanığın kaçak yapıyı yıkması ve eski hale getirmesi nedeniyle temyiz isteminden vazgeçtiğini beyan etmesi ve vekaletnamesinde davadan vazgeçmeye ilişkin özel yetkisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, dosyanın CMK'nın 266/2 maddesi kapsamında incelenmeksizin mahalline gönderilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

Katılan idare vekilinin hükmün yasal süresi içinde, temyiz ettiği ve hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu ancak daha sonra katılan idare vekilinin 16/12/2013 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiği nedenle, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/10/2014 gün ve 2013/23192 Esas, 2014/29365 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında katılan idare vekili temyiz davasını geri aldığı nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturmaktadır.

Bu itibarla Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/10/2014 gün ve 2013/23192 Esas, 2014/29365 Karar sayılı kararıyla verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılarak sanık hakkında katılan idare vekilinin temyiz isteminden vazgeçtiği nedenle, dosyanın mahalline gönderilmesi istemiyle anılan karara itiraz edilmiştir.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, imar kirliliğine neden olma suçundan, sanık .... hakkında verilen düşme kararında temyiz isteğinin reddine dair, Dairemizin 16/10/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2003 gün ve 2003/170-181 Esas-Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davasının açılmış olması gerekir. Süre ve istek koşullarına uygun temyiz davası yoksa veya açılmış dava geri alınmışsa ya da hüküm kendiliğinden temyiz incelemesine tabi değilse, hükmün Yargıtayca incelenmesinin olanaklı olmadığı gözetilerek,

6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 16.10.2014 tarih ve 2013/23192 Esas 2014/29365 Karar sayılı RET KARARININ KALDIRILMASINA,

.... Asliye Mahkemesince verilen 16/10/2012 tarih ve 2012/162 Esas, 2012/434 Karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz edenin temyiz davasını geri aldığı anlaşıldığından, katılan .... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.