Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/53050 K.2019/6373

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...’nün temyiz isteminin kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığın suçlamayı kabul etmediği olayda, soruşturma aşamasında beyanları alınan tanıklardan Halil İbrahim Ernaz’ın, sanığın eylemini doğrulayarak, diğer tanığın, sanığı dışarı çıkarttığını belirtmesine karşın, iş yeri sahibi olan ve kavgaya müdahale eden diğer tanık ...’nun ise, sanığın silah çektiğini görmediğini söylemesi karşısında, adı geçen tanıklar kovuşturma aşamasında dinlenilmeden ve beyanları tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yukarıda belirtilen bozma nedeninin sonucuna göre, sanığın silahla iş yerine gelerek, tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin sabit kabul edilmemesi halinde, sanığın, iş yerinde bulundurma ruhsatlı tabancasını, kolluk görevlilerine ev adresinde teslim ettiği, ancak sanığın savunmasında iş yerinin iflas etmesi nedeniyle kapandığını söylemesi karşısında, bu husus araştırılarak ve dosya içerisinde bulunan ruhsatın süresinin 2004 yılında sona erdiğinin anlaşılması nedeniyle, suç tarihi itibarıyla geçerli bir ruhsatın bulunup bulunmadığı da belirlenerek,

ruhsat süresinin sona erdiğinin anlaşılması halinde atılı suçun oluşacağı, sürenin devam ettiğinin anlaşılması halinde ise, iş yerinin kapanması nedeniyle tabancasını ev adresinde bulundurmaktan ibaret eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı, nakil aşamasında yetkili mercilerden izin almamasının idari işlem eksikliği olarak değerlendirilmesi gerektiği ve tabancanın ruhsat işlemlerinin ikmali için idareye teslimi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

a-İddianame içeriğinde sanığın tehdit eylemini, her iki müştekiye karşı gerçekleştirdiğinin belirtilmesi karşısında, tüm beyanlar tartışılıp çelişikiler giderilerek, sanığın eyleminin kime yönelik olduğu belirlendikten sonra, her iki müştekiye yönelik olduğunun kabul edilmesi halinde TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden anılan maddenin tartışmasız bırakılması,

b-Tehdit suçundan kurulan hükümde, sanığın, aynı yerde çalıştığı müştekilerle iş hususunda çıkan tartışmada, darp ve hakarete maruz kaldığına dair savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan hükümde, belirlenen temel cezadan takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesinin ''62.'' yerine, ''59.'' olarak gösterilmesi,

d-Adli emanette bulunan eşyaların müsadere edilip edilmemesiyle ilgili herhangi bir karar verilmemesi,

e-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,