Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/53842 K.2017/19392

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın üzerine atılı hakaret suçu için ilgili maddede öngörülen hapis cezasının ay ve yıl olarak belirtilmesine karşı TCK'nın 61/6. maddesinin “Hapis cezasının süresi, gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir” hükmüne aykırı olarak sanık hakkında gün hesabıyla hapis cezasına hükmolunması,

2-TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken, hesap hatası sonucu fazla ceza tayini,

3-Sanığın tekerrüre esas olduğu kabul edilen hükümlülüğünün doğrudan para cezası içerip kesin hüküm niteliğinde olması nedeniyle sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının ve hakaret suçundan hüküm kurulurken de TCK'nın 58/3. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

4-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,