Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/55575 K.2015/1392

Tehdit suçundan sanık.... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2007 tarih ve 2006/338 esas, 2007/222 karar sayılı hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 26/06/2014 gün ve 2014/26384 esas, 2014/23087 karar sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2014 tarih ve 2014/350883 sayılı yazısı ile;

“Sanığa gerekçeli karar tebliğinin kovuşturma aşamasındaki savunmasında belirtmiş olduğu adresi yerine soruşturma aşamasında belirtmiş olduğu adresine Tebligat Kanunu'nun 35. Maddesine göre usulsüz olarak yapıldığı anlaşıldığından yapıldığından temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Bu duruma göre erteli hükmün kesinleştirilmesininde yerinde olmadığı. Sanığın yeni bir suç işlemesi nedeniyle mahkemesince verilen aynen infaza ilişkin karar ile yine bu kararın incelemesine ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 26/06/2014 "Niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,"şeklindeki kararınında hukuki geçerliliğinin bulunmadığı değerlendirilerek tarihli ilk hükme ilişkin olarak aşağıdaki şekilde tebliğname düzenlenmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASI,

Talep ve dosya tebliğ olunur.” isteminde bulunulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talebinin CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca karar düzeltme talebi olduğu değerlendirilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, tehdit suçundan, sanık .... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminde, karar vermeye yer olmadığına dair, Dairemizin 26.06.2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Sanık M.. Y..'un 14.09.2012 tarihli dilekçesi ile hem ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 27.08.2012 tarih ve 2006/338 esas, 2007/222 karar sayılı aynen infaz kararına itirazda bulunduğu, hem de aynı mahkemenin 18.04.2007 tarih ve 2006/338 esas, 2007/222 karar sayılı asıl kararına karşı temyiz isteminde bulunmuş olduğu gözetilerek;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 26/06/2014 tarih ve 2014/26384 esas, 2014/23087 karar sayılı KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA DAİR KARARIN KALDIRILMASINA,

.... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2007 tarih ve 2006/338 esas, 2007/222 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın yokluğunda verilen hükümde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerektiği, tebligat yapılamaması halinde, adrese daha önce tebligat yapılmamış ise Tebligat Kanunu’nun 21., daha önce tebligat yapılmış ise 35. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği, sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği yeni adres yerine soruşturma aşamasında bildirilen eski adreste hükümlülük kararının tebliğine ilişkin işlemlerin Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine uygun olmadığının anlaşılması ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- CMK’nın 225/1. maddesine göre hükmün konusunun iddianamede anlatılan eylemlerle sınırlı bulunması ve davaya konu iddianame ile sanığın mağdur ...'e telefonla ulaşamaması üzerine, diğer mağdur ....'ı arayarak “seni vuracağım,...'da katliam yapacağım, daha sonra sana geliyorum” şeklindeki sözlerle hem mağdur ...'i hem de mağdur ....'ı tehdit ettiğinden bahisle kamu davası açılması karşısında, yargılama aşamasında mahkemece, “mağdur beyanlarına göre sanığın mağdur ....'ı arayarak önce annesi ...'i tehdit ettiği, telefonu kapattıktan bir süre sonra mağdur ....'ı tekrar arayarak bu sefer de mağdur ....'ı tehdit ettiği” şeklinde,

iki eylem ile mağdurların tehdit edildiği kabulüyle sanığa olayda uygulama yeri bulunmayan CMK’nın 226. maddesine göre ek savunma hakkı verilerek iddianamede anlatılmayan eylem nedeniyle, TCK'nın 106/1-1. cümle ve 43/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet verilmesi yerine, tehdit suçundan 2 kez mahkumiyet hükmü kurulması,

2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2.fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,