Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/55582 K.2015/26788

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1-)Sanıklar G.. Ç.. ve S.. Ö..'un genel güvenliği kasten tehlikeye sokma eylemine ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2-)Sanık A.. Ö.. hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurların soruşturma aşamasında birbirini doğrulayan beyanlarında; yaklaşan aracın ön sağ koltuğunda oturan ağabeyleri sanık Aşır'ın kendilerine tabanca doğrultarak birkaç el ateş ettikten sonra, süratle olay yerinden kaçan aracı takip eden polis ekibi tarafından aracı ilerde terk ederek kaçan sanıklardan sadece Aşır'ın yüzünü net olarak gördükleri hususunun ve araç içerisinde bu sanığa ait kimlik belgelerinin bulunduğunun tutanağa bağlanmış olması karşısında, sanığın eyleminin, bir bütün halinde,

TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/l-c maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu gözetilerek, anılan Kanunun 44. maddesi uyarınca, en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,