KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/609 E., 2014/3057 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın bildirdiği son adresine tebligat çıkartılmadan, doğrudan mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olması dolayısıyla, itiraz yerinde görüldüğünden, Yerel Mahkemenin RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesi tatbik edilmemiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'ün eşi ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hakaret, yaralama ve gündüzün konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince,
Müsnet suçların takibinin şikayete bağlı olması ve müşteki....'un hükümden sonra 15/11/2013 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi vermesi karşısında, sanığın hukuksal durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/609, K. 2014/3057, 3 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama