Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/7615 K.2014/22558

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 21. maddesine uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, ret kararının kaldırılması suretiyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)İddianame içeriği ve katılanın beyanına göre, sanığın, 17.05.2012 tarihinde katılandan aracına binmesini istemesi, katılan kabul etmeyince silahla 7-8 el ateş etmesi, 18.05.2012 tarihinde diğer mağdurla karakoldan dönerken ''İbrahim ve yanındaki arkadaşlarını öldüreceğiz'' şeklindeki sözlerle tehdit etmesi eyleminin kül halinde silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturması karşısında, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren TCK'nın 106/2-a, 43 maddeleri uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden, her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

2-)Sanığın, borcu ödemesine karşın mağdur ...'in 200 TL fazla miktarda para istediğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-)TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,