KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/8240 E., 2016/10731 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, amcası olan mağdura silah çektiği iddia edilen olayda, sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyen savunmaları, tanıklar ..., ..., ... ve ...'ın olayda silah kullanılmadığına yönelik beyanları, tanıklardan ...'ın soruşturma aşamasında sanığın, mağdura silah çekerek doğrulttuğunu ifade etmesine rağmen, kovuşturma evresinde aksi yöndeki beyanı karşısında, tanık anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince tartışılıp irdelenerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a-)Sanığın, mağdura sattığı araç bedelinin bir kısmını tahsil edemediği ve mağdurun kendisi için "köye gelmesin" biçiminde sözler söylediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b-)Sanık hakkında silahlı tehditten hüküm kurulduğunun belirtilmesine karşın, uygulama maddesinin "106/2-a" yerine "106/1-a" olarak gösterilmesi,
c-)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/8240, K. 2016/10731, 30 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama