KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/11546 E., 2017/21268 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığın katılanı " o parayi senden alacam sonu ne olursa olsun, Nerdesin Lan ben geldim adamsan cik lan karsima, adamsan gel lan nerdeysen paramı vermemek neymis görelim bakim veya adres ver biz gelelim, Ulan serefsiz nerdeysen yerini söyle oraya gelim ben burdayim" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin "sair tehdit" suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-"Sanığın daha önce de suç işlemesi ve duruşmalara katılmaması" şeklindeki TCK'nın 61. maddesinde yazılı olmayan gerekçeyle cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,
hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/11546, K. 2017/21268, 3 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama