Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/11550 K.2019/13114

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, tehdit suçunu uzlaşma kapsamında bulunmayan silahla yaralamaya teşebbüs suçu ile birlikte işlediği belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Hakaret ve yaralamaya teşebbüs suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilirken denetim yükümlülüğü getirilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinin 1. cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapis cezasının ertelenmesi,

b-Sanığın savunmasında, katılanların sürekli olarak kendisini rahatsız ettiklerini, kendisinin başka erkeklerle ilişkisi olduğuna dair etraftra konuştuklarını ve olay günü de bunu duyması üzerine sinirlenerek elinde tahra ile katılanların evine gittiğini ve tartışmanın bu nedenle çıktığını belirtmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında tehdit suçundan TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,