Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/11592 K.2019/14711

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ..., ... ve ... haklarında tehdit suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu sanıklar ile ilgili temyiz isteminin bulunmadığı, sanık ... müdafiinin temyizinin ise sanık ... hakkındaki tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-Sanık ... hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik üst Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden;

1-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olduğu belirtilmiş olmasına karşın, sanığın suç tarihi itibariyle hapis cezası mahkumiyetini içerir sabıkasının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların kesinleşme tarihleri itibariyle engel oluşturmaması karşısında; yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak,

takdiri indirim uygulanıp cezası ertelenen sanık hakkında, diğer koşullar değerlendirilmeden, daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden dolayı kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanığa yükletilen yaralamaya teşebbüs suçundan temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin 1 yıl olarak uygulanması,

B-Sanık ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan verilen hükme yönelik üst Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyizi yönünden;

1-Sanığın silahla tehdit suçunu kabul etmemesi, müştekiler ..., ... ve ...'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde olayda silah görmediklerini, sanığın elini beline atıp tehdit sözleri söylediğini beyan etmeleri karşısında, hangi kanıtlara dayanılarak tehdit suçunun silahla işlendiği açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanarak sonuç cezanın 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesinden sonraki parağrafta hüküm fıkrasında karışıklığa ve çelişkiye yol açacak şekilde TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,