Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/12048 K.2019/11809

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve soruşturma aşamasında da sanıktan şikayetçi olduğunu belirten müştekinin, vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı ve içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesi gereğince iddianemede gösterilen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Somut olayda, iddianamede anlatım kısmında sanık hakkında, mağdura karşı gerçekleştirilen bir yaralamadan bahsedilmeyerek sadece sevk maddesi gösterilmesi karşısında, iddianamede tanımlanmayan eylemden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,