Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/12537 K.2017/8594

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Ceza sorumluluğu bulunmayan sanığın, eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin saptanması, eylem gerçekleştirilmemiş veya kanıtlanamıyor ya da suç oluşturmuyorsa beraatine, eylem kanıtlandığı ve suç oluşturduğu takdirde ise akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmolunması gerekirken, mevcut deliller tartışılıp değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça konu sözlerin, TCK’nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen ve kovuşturulması şikayete bağlı olan sair tehdit suçunu oluşturması, mağdurun şikayetinden vazgeçmesi ve sanığın vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, aynı Kanunun 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca, kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabule göre ise de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;